Wie diamond paint, kijkt anders naar de Goudse Glazen

In dit artikel:

De 72 gebrandschilderde ramen van de Sint-Janskerk in Gouda, de zogenoemde Goudse Glazen, laten zien hoe een grote voorstelling uit talloze kleine gekleurde delen kan ontstaan. De ramen dateren grotendeels uit 1555 tot 1603; de glazenierbroers Dirck en Wouter Crabeth maakten een belangrijk deel ervan. Voorafgaand aan het glaswerk gebruikten de makers cartons: ontwerptekeningen op ware grootte. De Sint-Jan bewaart daarvan uitzonderlijk veel oorspronkelijke exemplaren.

Die werkwijze vertoont een duidelijke, maar hedendaagse overeenkomst met diamond painting. Daarbij volgen makers een voorbedrukt patroon en plaatsen ze met een pennetje en was kleine steentjes op de juiste symbolen. Net als bij glas-in-lood wordt het beeld pas van enige afstand volledig zichtbaar. De vergelijking gaat dus niet over historische verwantschap, maar over het geduldige opbouwen van een afbeelding volgens een ontwerp.

Voor wie met diamond painting begint, zijn patronen met grote kleurvlakken overzichtelijk. Goed en gelijkmatig licht helpt om de symbolen te lezen en schaduwen te vermijden. Het is praktisch om steentjes vooraf per kleur te sorteren, in kleine afgebakende delen te werken en de beschermfolie alleen plaatselijk te verwijderen. Door te stoppen aan het einde van zo’n werkvlak is later eenvoudig te zien waar verdergegaan kan worden.

Die vergelijking kan ook helpen om de Goudse Glazen anders te bekijken. De ramen overleefden de Beeldenstorm van 1566 en bevinden zich in de Sint-Jan, met 123 meter de langste kerk van Nederland. Bezoekers kunnen eerst van afstand naar het geheel kijken en daarna details bestuderen: de loodlijnen die het beeld verdelen, de opbouw van grote achtergronden uit verschillende stukken glas en de invloed van het invallende licht. Actuele informatie over openingstijden en bezoek staat op de website van de Sint-Jan.