Minder sociale woningen, minder sociale zekerheid in Gouda?

In dit artikel:

De Goudse programmabegroting 2027-2030 bevat volgens de auteur ambitieuze woorden over bestaanszekerheid, sterke buurten en preventie, maar leidt mogelijk tot minder zekerheid voor inwoners met een laag inkomen. De begroting is de eerste sinds 1945 waarin de PvdA niet aan het roer staat. Het college wordt gesteund door onder meer Gouda Vitaal en bestaat volgens de auteur opvallend genoeg uit wethouders van partijen die verkiezingsverlies leden.

Gouda wil jaarlijks 500 woningen bouwen, maar verlaagt het aandeel sociale huur in de nieuwbouw van 33 naar 30 procent. Dat betekent bij dit bouwtempo ongeveer vijftien sociale huurwoningen minder per jaar, of circa 150 woningen minder in tien jaar. Vooral starters, jongeren en huishoudens met een bescheiden inkomen kunnen daardoor langer moeten wachten of aangewezen blijven op de dure particuliere huurmarkt. Sommigen zullen noodgedwongen bij familie blijven wonen of buiten Gouda een woning zoeken.

Ook voor ouderen is betaalbaarheid volgens de auteur essentieel. De gemeente wil meer seniorengeschikte woningen bouwen om de doorstroming te bevorderen, maar een verhuizing komt alleen op gang als zulke woningen zowel passend als betaalbaar zijn. Als ouderen voor een veel hogere huur moeten verhuizen, blijven zij in hun huidige woning en wachten starters nog langer.

In het sociaal domein kiest Gouda voor normalisatie, preventie, vroegsignalering en een sterkere sociale basis. Niet elk probleem hoeft volgens de begroting professionele hulp te krijgen. Tegelijkertijd wordt vanaf 2028 jaarlijks 500.000 euro bespaard op het armoedebeleid. Daarnaast staan nog niet uitgewerkte besparingen gepland op maatwerk binnen dat beleid en op de sociale teams. Verdere voorstellen worden meegenomen bij de Kadernota 2028, waardoor nog niet duidelijk is welke voorzieningen mogelijk verdwijnen.

De auteur vindt juist daarom een stevig politiek debat nodig. De bezuinigingen kunnen mensen raken die moeilijk rondkomen, zoals alleenstaande ouders, werkende armen, jongeren zonder woning, ouderen met een ondersteuningsbehoefte en gezinnen met schulden. Minder sociale huur en minder ondersteuning kunnen elkaar versterken: hoge woonlasten laten minder financiële ruimte over wanneer iemand ziek wordt, werkloos raakt of schulden krijgt, waardoor de behoefte aan hulp juist kan toenemen.

Hoewel financiële gezondheid en doelmatige hulp belangrijk zijn, moet volgens de auteur duidelijk worden wie de rekening betaalt. De komende woningbouw biedt Gouda een kans, maar niet alleen het aantal woningen telt: vooral de vraag voor welke inwoners ze betaalbaar zijn. Een sociale stad is uiteindelijk een stad waar ook mensen met een kleine portemonnee kunnen wonen, meedoen en oud worden.