'Maak opvang van mensen met verward gedrag eenvoudiger!'
In dit artikel:
Wethouders Jan Kees Oppelaar (wonen) en Anna van Popering-Kalkman (maatschappelijke opvang) roepen het Rijk op gemeenten meer ruimte en middelen te geven om opvangplaatsen en woonzorgvoorzieningen te realiseren, met name voor mensen met verward en onbegrepen gedrag. Tijdens het werkbezoek van minister Mirjam Sterk op 8 april 2026 aan Gouwe Huse in Gouda benadrukten zij dat lokale partijen regelmatig vastlopen door lange procedures, geldgebrek en tegenstrijdige regels.
Gouwe Huse, een in februari geopende locatie aan de Voltaweg met vijf kleine woningen, is een voorbeeldproject van samenwerking tussen gemeente, Mozaïek Wonen en het Leger des Heils. De woningen zijn bedoeld om mensen met een complexe combinatie van problemen — zoals verslaving, psychiatrische aandoeningen, verstandelijke beperkingen, trauma of niet-aangeboren hersenletsel en dakloosheid — rust, stabiliteit en passende begeleiding te bieden. Volgens de wethouders vallen deze inwoners nu te vaak “tussen wal en schip”.
De praktijk laat zien dat de keten van opvang, zorg en wonen op veel plaatsen stokt: er is een tekort aan alle vormen van opvang en aan woningen waar zorg en veiligheid georganiseerd kunnen worden. Dit leidt tot dakloosheid, verminderde kansen op behandeling en risico’s voor betrokkenen en de omgeving. Ook signaleren gemeenten dat zorgbudgetten steeds vaker ingezet worden om woonproblemen te dekken, wat andere doelgroepen (statushouders, jongerenopvang, vrouwenopvang, mensen die uit beschermd wonen uitstromen) raakt.
Belangrijke knelpunten zijn ingewikkelde vergunningstrajecten, financieringsvraagstukken, beperkingen in omgevingsplannen en een overbelast elektriciteitsnet. Oppelaar stelt dat het in Gouda vooral om geld gaat: als het Rijk wil dat zulke woningen komen, moet het niet alleen regels maken maar ook structureel financieren.
De wethouders vragen het Rijk om meer samenhang in wet- en regelgeving, extra instrumenten voor gemeenten om opvanglocaties te realiseren, het wegnemen van vergunning- en financieringsbelemmeringen, aanvullende investeringen in woonzorgvoorzieningen en ondersteuning bij het creëren van maatschappelijk draagvlak. Hun kernboodschap: gemeenten willen verantwoordelijkheid nemen, maar hebben daarvoor heldere randvoorwaarden en blijvende financiële steun van het Rijk nodig.